Dit is echt mijn grootste hoofdbreker, naast de gevaren natuurlijk die ik onderweg mogelijk zou kunnen tegenkomen. Resultaten uit het verleden tonen helaas keihard aan dat ik altijd te veel bij me heb.

 

Onderkomen

Tijdens de maanden van dromen over een mogelijke reis had ik mij natuurlijk stiekem al bedacht welke uitrustingsspullen er aan vervangen toe zijn of aangevuld moeten worden. Het eerste waar mijn aandacht naar uitging was de tent. Wat dat betreft ben ik een watje. Na jaren lang rondgekropen te hebben in kleine tentjes wil ik nu echt stahoogte, zeker als de tent mijn huis is voor langere tijd. Weer een dilemma. Net zoals bij de motor is ook hiervoor geen ideale oplossing. Omdat ik dit keer solo reis, ben ik meer aangewezen op een tent. Ook als er toch nog anderen mee zouden reizen, zou ik heel graag voor deze trip meer kamperen. De landen waar ik door kom, vragen hier om. Natuurlijk ga ik geen uitnodigingen uit de weg om bij mensen thuis te slapen, maar moet er toch mee rekenen, dat ik veel zal kamperen. Nu heb ik een tent met stahoogte, maar die is echt te zwaar en te groot qua pakvolume om mee te nemen. Is ook wat lastig op te zetten voor dagelijks gebruik. Op zoek dus naar wat anders. Dat blijkt niet eenvoudig. Ik zal ergens iets moeten toegeven aan mijn wenslijstje.

Vorig jaar tijdens het kerstkamperen met de BMW GS Club zag ik iemand met een tipi. Geweldig! Ik was meteen verkocht. Simpel, maar 1 stok en ruim! Natuurlijk heb ik ook nu weer urenlang op het internet rond gesurft. Mijn blik viel al snel op een lichtgewicht tipi (Safir 5) van Tentipi. Echt super mooi en goed doordacht. Nu was er toevallig een tentshow van Moosecamp en daar zouden ze alle tenten van Tentipi opstellen. Toevallig viel het ook nog eens samen met de testrit op de X Challenge. Een prima combi. Mijn voorgevoel was terecht. Wat een geweldige tent! Echt tot in de details uitgewerkt met ventilatieopeningen en een inventieve manier om het grondzeil (vastzittend aan de binnentent) te kunnen splitsen zodat je binnen kunt koken. Het was een vruchtbaar dagje! Motor goed bevonden en ook nog eens een zeer goed gevoel bij deze tent.

Al snel had ik hem in huis, mijn (Ten)tipi en bij het herfsttintenkampeerweekend in België heb ik hem voor het eerst kunnen uitproberen. Precies wat ik wilde: één grote ruimte met stahoogte. Heerlijk. En het pakformaat valt mee. Natuurlijk niet te vergelijken met de super kleine één persoonstentjes, maar een prima compromis.

 

 

Power!

Eén van de nadelen van de X Challenge is de laadcapaciteit van de accu. Als ik echt alles nodig heb, dan krijg ik een probleem. En ook dit keer gaat mijn laptop, fototoestel en filmapparatuur mee. Gezien de landen waar mijn trip mij door voert, mag ik er niet al te hard op rekenen dat ik dagelijks stroomvoorziening voorhanden heb. Ik zal dus echt zelf iets moeten bedenken. Ik dacht eigenlijk meteen aan zonnecellen en een powerbank. Het heeft even geduurd voordat ik de juiste oplossing gevonden had. Via Solar Power Supply, waar ik zeer kundig te woord ben gestaan door Jan Boon, de eigenaar, heb ik besloten om te gaan voor de Goal Zero Nomad 20 Solar Kit – Powergorilla. Ben echt benieuwd! Ik heb alles inmiddels in huis, maar helaas nog geen gelegenheid gehad om het uit te proberen.

 

In beeld

Omdat ik mijn blog toch wel weer wil verfraaien met mooie plaatjes en filmmateriaal, heb ik eindelijk ook een knoop doorgehakt en heb mijn oude camera ingeruild. Vanaf nu dus hopelijk betere foto’s. (In de vorige berichten staan foto’s die ik met mijn Iphone heb genomen.) Mijn keuze is gevallen op een Fuji X-A1 dankzij het profi advies van Leonard en de vakkundige hulp van de Kamera Express Medewerker. Het was wel even slikken toen ik mijn spiegelreflex inleverde. Mijn eerste spiegelreflexcamera heb ik gekocht van mijn eerste eigen verdiende loon… Voelt wel een beetje als verraad, maar om eerlijk te zijn heb ik niet veel aan een camera die ik nooit mee neem omdat ie te groot is en voor mij te lastig bedienbaar. Dee kan hetzelfde, maar heeft gewoon weer lekker veel knopjes J.

Tijdens de vorige reis heb ik voor het eerst gefilmd en dat vond ik zo leuk om te doen. Wel echt heel anders dan fotograferen. Achteraf vond ik het jammer dat ik er zo weinig over wist. Via Koen Geurts van Roadhouse Magazine, waarin een ontzettend mooi artikel van de India reis is geplaatst, heb ik vele tips gekregen over filmen. Vooral het werken vanuit verschillende cameraposities neem ik mee op deze reis. Omdat mijn reisbudget niet echt hemelhoog rijkt, probeer ik op verschillende manieren om mijn kosten beperkt te houden. De GoPro die ik meeneem, heb ik te leen van de Nederlandse importeur. Echt geweldig! Hopelijk lukt het mij om nog een tweede camera te regelen. In ieder geval ben ik hier in Oostenrijk, waar ik eindelijk de tijd heb om dit blog weer eens bij te werken, hard aan het oefenen met beide nieuwe aanwinsten.

                               

Kleding

Het belangrijkste item: het motorpak. Nu heb ik twee problemen: 1. Ik ben een vrouw en 2. Ik ben 15 kilo zwaarder geworden afgelopen jaar… Aan het eerste kan ik weinig veranderen, het tweede wel. Nu was ik netjes begonnen met een afval actie, maar dat werd ernstig verstoord door de laatste verhuizing. Stress en dan woon ik ook nog eens om de hoek van de Milka fabriek … Is geen goede kombinatie. Ligt er eindelijk sneeuw, zodat ik ook weer actief kan worden, word ik na mijn eerste snowboard poging sinds een paar jaar teruggefloten na een val met als gevolg een paar heftig gekneusde/gebroken ribben. Het goede nieuws is: de bij de fabriek ingekochte Milka voorraad is op en ik koop geen nieuwe meer. Denk ik…

Waarom is het vrouw zijn in deze een nadeel? Heel simpel: Er zijn maar weinig fabrikanten die een fatsoenlijk vrouwenpak maken. De meesten gaan niet verder dan hip roze en middenmoot. Een goed Goretex dames pak, wat er dan ook nog in mijn maat gemaakt wordt, is echt lastig te vinden. Na jarenlang in een veel te groot heren pak rond gereden te hebben, en de laatste poging: een maatgemaakte jas, maar dan wel vanuit een aanpassing van een heren jas, ben ik het zat om met slecht passende kleding rond te rijden. Dit wordt nog een lastige klus… Ook al omdat er hier in de buurt niet echt veel motorzaken zijn die dit soort kleding verkopen, althans voor vrouwen. En ik wil toch echt eerst even passen! Tot op heden nog geen pasklare oplossing gevonden!

Voor de rest van mijn kleding ben ik een grote fan van Merinowol. Intussen heb ik een mooie collectie Icebreaker shirts in de kast liggen. En ik heb een diepte investering gedaan voor een isojasje (arc teryx atom). Ik heb het al meermaals gedragen en ben echt enthousiast. Omdat het geen dons is, maar wel dezelfde eigenschappen heeft, is het niet zo kwetsbaar als het vochtig wordt. Het ademt goed en het pakvolume klein. Moet ook wel want ik heb wat te compenseren met de tent ;).

In het verleden was kleding de post waar ik te veel mee nam. Inmiddels hoop ik dat mijn verhuisacties, waarbij vooral de laatste, een goede leerschool zijn geweest. Omdat ik met de bus hier naar Oostenrijk ben gekomen, kon ik maar één koffer meenemen (naast mijn ski’s, langlaufski’s en snowboard met bijbehorende schoenen en helm). Daar moest toch echt alles in voor de komende vier maanden. In mijn schoollokalen had ik al zeer weinig aan kleding bij me. Dit gaat dus wel goedkomen, hoop ik…

 

Kampeerspullen buiten de tent.

Hiervoor heb ik net als bij mijn kleding eigenlijk alles wel. Exped down matje, benzinebrander, klein pannetje. Wel twijfel ik nog over mijn slaapzak. Heb er twee. Een vijftien jaar oude winterslaapzak, waarvan de rits hapert en ik, doordat ik intussen toch wel wat ben uitgedijd, wat krap in lig. De andere is een drieseizoenen slaapzak, althans dat zegt het etiket. Ik denk dat ie te koud gaat zijn voor sommige plekken… Natuurlijk heb al een mooie slaapzak op het oog (yeti comfort 800), maar mijn bankrekening begint heftig te protesteren… En ik weet zeker, dat er nog wat last minute dingen gaan komen.

 

Veiligheid

Zoals in het begin al gezegd: één van de hoofdbrekers is toch wel mijn veiligheid onderweg. Nu ben ik van mening, dat men zich hier heel druk over kan maken, maar dan moet je niet op reis gaan. Mijn ervaring is dat als je je open en liefdevol opstelt, je dat ook terug krijgt. Marika en ik hebben nooit, geen enkel moment, problemen gehad met de lokale bevolking. Eigenlijk alleen maar het tegenovergestelde: heel veel hulp en warmte. Maar er is natuurlijk nog een ander gevaar: ik kan vallen en dan kan er iets kapot gaan aan mij of de motor. Vervelend als je ergens midden in de woestijn bent. Ook ben ik mij terdege bewust wat ik het thuisfront aan doe met mijn reis. Ik neem dan ook een Emergency Responder mee, een SPOT gen3 van findmespot.com. Met dit apparaatje ben ik altijd te volgen via een internetsite (Al actief hier op de site!) en kan ik desgewenst sms berichten en een noodsignaal uitzenden. Een hele geruststelling denk ik zo. Inmiddels heb ik ook de activatiecode binnen en ga ik hem hier maar eens testen. En nee, ik ben niet van plan lawines te gaan opwekken om te kijken hoe goed ie het doet.

 

Een ander soort van veiligheid en dan wel voor mijn oren: oordoppen. Kon niet kiezen en neem dus zowel harde als zachte op maat gemaakte oordoppen mee. Het was even zoeken naar de optimale prijs/kwaliteit verhouding maar heb precies gevonden wat ik zocht bij Gehoorprotectie.nl in Eindhoven. Zit in het Evoluon. Leuk om dat ook eens van  binnen te zien. Steven heeft mij niet alleen vakkundig beraad, maar ook nog eens geholpen met de problemen die ik had met deze wordpress site. Echt tof!

             

Sleutel- en reservemateriaal

Een heikel punt. Als ik alle reacties nog herinner die Marika en kregen op dit gebied, dan loopt het uiteen van niks tot de hele werkplaats. Om een andere reden ook heikel, omdat ik de motor nog niet zo goed ken en dus ook niet weet waar de zwakke punten liggen. Eén grote omstelling voor mij is het door mij gehate rijden met ketting en tandwielen. Ik was zo blij daar vanaf te zijn! Maar gelukkig is er in de afgelopen jaren veel verbeterd op dat gebied met smeerapparaatjes (heb een Osco) en betere kwaliteit van ketting en tandwielen. Toch moet ik wel een extra setje meenemen. Ook al omdat ik waarschijnlijk wel wat ga wisselen met het voorste tandwiel als het terrein anders wordt. Ik heb ook al een heel arsenaal aan reserve pookjes en handeltjes. Nog maar eens uitzoeken wat ik daar van mee ga nemen. Meestal gaat dat kapot wat je niet bij je hebt (hmm, eigenlijk DE reden om alles mee te nemen 🙂 ).

Gereedschap is wel echt belangrijk. Het liefst weinig, klein en goed. Mijn handige kleine dopsleutel/inbus ratelsetje gaat dan ook zeker mee. Doordat ik toch wel het één en ander zelf heb gedaan aan mijn motor (bij Hyperpro), heb ik al gemerkt dat ik ook nog een goed tangetje mee moet nemen. Nu twijfel ik aan een Leatherman, waarbij ik dan meteen ook nog een vijl en zo bij mij heb, en gewoon een simpel tangetje. En goede bandenlichters zijn ook geen overbodige luxe ben ik bang, hoewel ik toch echt hoop, dat ik die niet hoef te gebruiken.

Over banden gesproken: mijn bandenkeuze was niet moeilijk. Het worden weer Heidenau K60 Scouts. Die zijn mij zo goed bevallen bij de vorige trip. Het enige nadeel is de stijfheid van de band. Ze zijn wat lastiger van de velg af te krijgen. Ik geloof dat ik daar, als het mogelijk is, mijn vrouwelijke charmes maar eens ga inzetten. Nee, ik moet het zelf kunnen, maar hier zie ik wel echt tegenop.

 

Natuurlijk ben ik onderweg, al internet surfend, al vele malen verleid tot aanschaf van super dingen zoals een vital stove, een kleine bijl (daar denk ik toch nog wel over na) geweldige kleding en andere handigheidjes, maar het moto ‘less is more’ begint toch al aardig tot mijn hersenen door te dringen. En mocht er toch iemand zijn die denkt dat ik iets essentieels vergeten ben, dan hoor ik dat natuurlijk graag!

Ik heb nog geen tijd gehad om mijn nu bij elkaar gesprokkelde bezitting te onderwerpen aan een paksessie. Dat wordt nog wat! Heb dus geen idee of al mijn ideeën werken en of alles in de tassen past… Uitdaging! Als ik terug kom uit Oostenrijk heb ik zeggen en schrijven krap twee weken om de laatste dingen te doen. Mijn motor heeft nog een dagje verpleging nodig (banden, voor shock en nog elektrische dingetjes), mijn zadel moet nog verder aangepast worden en mijn voortassen zijn nog niet af.

Wordt een drukke tijd, maar daarna!!!